موهبت

ساعت سه بعدازظهرهه.تازه خواهر مهربونم رفته خونشون.دوتا فرشته کوچولو خوابیدن.لباسشویی برای بار سوم از صب تاحالا داره لباسهای کوچولو رو میشوره.کف هال پراز اسباب بازیه...معلومه که دخترک مشغول بازی بوده...ظرفهای شسته و نشسته توی آشپزخونخ ایت ملافهای تا نشده و بالشهای کف اتاق...تلفن زنگ میزنه مامان گلمه که می خواد احوال پری کوچولوتر رو بپرسه که تازه واکسن زده....خخدایا تورا برای تمام موهبتهایت شکر.

یک و یک

روزانه یک:اینجا گلکسی.این پست موبایل آپلوده.بوشهر سلام. روزانه دو:قرار بود اینجا یه پستی باشه که روز سیزده دی سبز بشه به جهت یک ماه و یک روزگی رسپینا قندی. روزانه سه:ناخن هام رو کوتاه میکنم ،دستبند و حلقه ام هم بیرو میارم تا با خیال آسوده فرشته هام رو درآغوش بکشم. روزانه چهار:ای روزها بوشهرم .در آرامش خانه پدری.در کنار مامان و بابا و دادا....شکر خدا که بقیه عزیزانم هم تهران در کنار هم هستن و به هرحال خوش می گذرانند. روزانه پنج:این روزها اتاق آبی خاطره های من و مومو سرشار از بازی سپینوده...عید امسال چارتا خواهرخوشگل اینجا خاطره می سازن. روزانه شش:دوتا فرشته کوچولو خوابن .کلا حوصلم سر رفته! شکرانه:خدایا توراسپاس که همینک آرزوهای اکنونم را براورده ساختی. فال مولانا:بی همگان به سر شود بی تو بسر نمی شود.(اینو نوشتم که خاطره اش همیشه یادم باشد)

خورشید خانه

خورشید کوچولو روز شنبه 12 آذر 90 زندگی ما رو روشن کرد.خورشید کوچولو -رسپینای قشنگم به خونه خوش اومدی.

سپینود که عاشق نی نی شده و مرتب بوسش می کنه و نازش می کنه.دورت بگردم دختر مهربونم.

خدایا شکرت.خدایا شکرت. خدایا شکرت.

منتظرم

باران چه کوتاه بارید

انگار شنها

بوی دوبیتی گرفتند.

روزانه یک:تصمیم می گیرم 5 روزی یکبار مثل قبل ترها بیام این وبلاگ پرخاطره رو آپ کنم ...یه روز سرگرمی با صورت کتاب!!!!!! یه روز خودم خوابم یه روز برق قطع می شه بقیه روزها هم بازی با پری مهربونم...

روزانه دو:یه پیامک می زنم و ازش می خوام سرراهش از کتاب فروشی ونک برام کتاب مهمانی خدافظی رو بگیره... دوتا...پیامک می زنه گرفتم یکی!...منم زود زود ! هدیش می کنم به یه خواهر دوست داشتنی.

روزانه سه:پیامک می زنم :ما خونه حاجی هستیم برای دعای عرفه.پیامک می زنه: اِلتِم (یعنی التماس دعا)...........حسابی می خندم. دوستت دارم.

روزانه چهار:پری مهربون خونه عروسکش رو بغل می کنه می بوسه ناز می کنه روی پاش لا لا می کنه...بعد هم ذوق زده می کوبدش زمین!

روزانه پنج:7-8 قدم راه می ره...ایستاده می رق صه یک دستم رو می گیره و تند تند خودشو به اتاقش می رسونه... ولی وقتی ذوق زده می شه نشسته می ره جلو... مسواک می زنه و همچنان عاشق موبایل و لپ تاب تاچه!بچه ها رو خیلی خیلی دوست داره البته که عاشق میگل و گلچه است و دوری از اونا اشکشو درمیاره...

روزانه شش:دارم با نوید جرف می زنم یواش می زنم روی بازوش برای تاکید حرفم...سپینود میاد جلو و با نوید حرف می زنه و پشت سرهم روی بازوش می زنه! اگر هم ببینه من دارم با هیجان به چیزی می گم خودش بلندتر شروع می کنه به حرف زدن...عاشقتم یکی یدونه.

خانه:همه ی اسباب بازی ها ریخته وسط هال بی سبد.آخه دیشب خانم کوچولو با اینکه زورش نمی رسید خواست سبد رو بلند کنه..سبد پرید توی صورتش و دهان کوچولوش پر خون شد و گریه.... بعد هم با آیفن تصویری خندید!

هوا:دیشب تا خود صب بارون بود نزدیکای صب پنجره رو باز کردم و زیر باد خنک و صدای بارون خوابیدم.

کمتر از 16 روز باقی مانده تا فصل دیگر زندگی ما آغاز شود. نیامده دوستت دارم.

فال فندق:

جان فدای دهنش باد که در باغ نظر

چمن آرای جهان خوشتر از اين غنچه نبست

بارونه...

و باران که آمد تمام دلم را به دستش سپردم...

...

روزانه یک:بارونه.خیلی تند...خیلی زیاد..... بارونو دوست دارم.... امیدوارم هرکی زیر بارونه خدابراش چتر بفرسته...

روزانه دو:بارون بیاد....عدس پلو نخوریم؟ با عدسی داغ؟...یادش بخیر...همیشه هوا که بارونی می شد حتی یه نم نم کوچولوی شیرازی... زنگ می زد که ...بیاد عدس پلو درست کردم.... فاتحه لطفا...

روزانه سه: به سال دیگه این موقع ها فکر می کنم و دوتا فسقلک که با من تند و تند انار می خورن... فسقل شماره یک که خودشو دوون دوون می رسونه که یه گاز از انار قرمز ترش بزنه بعد هم با دندونای کوچولوش می جوه... کاش می شد صداشو بزارم.........

روزانه چهار: دارم می خوابونمش ...گیجه گیجه.... از تی وی صدای بری باخ میاد... همونطور گیجانه انگشتش رو به نشونه رقص توی هوا تکون می ده... قبونت برم

روزانه پنج:نیمروزه..لباس پوشیده و توی صندلی غذاش نشوندمش تا دنبال من راه نیوفته که زودتر بریم ددر...کم کم چرت می زنه با اون مک مک صورتیش... زنگ در ...درو باز می کنم... هنوز تو چرته که از در هال ورود خاله اش رو می بینه...مک مک رو پرت می کنه و با صدای خیلی بلند و ذوق زده به خاله جونش خوش آمد میگه... خاله جون جات خالیه

روزانه شش:فکر کنم فقط 37 روز!

فال فندق:گر دست فتاده را بگیری مردی...

فال ترانه: پی ام سی از کجا فهمیده تهران یه ریز بارونه؟ داره مدام ترانه های بارونی می ذاره...

شکرانه:خدایا شکرت که تو را دارم .

پ.ن:این شبا احمد حلت رو می بینین؟ از ایرانیان یه شب در میون ...

یک و یک

دخترک یک سا ل و یک ماهه ام، سال گذشته در چنین روزی من و پدرت خوشحال وشادمان از یک ماهه شدنت ، با کیک کوچکی ، یک ماهگیت را جشن گرفتیم.در حالیکه تو آنقدر کوچک بودی که هنوز گردن نگرفته بودی... زیاد نمی خندیدی و... ولی امروز با سرعت از روی زمین با کمک دیوار بلند می شوی و سریع خودت را رها می کنی که به روی خودت دست بزنی. دیروز وقتی می نشستی دورت را بالش می گذاشتم تا اگر بیفتی روی آنها بیفتی اما امروز از روی بالش ها چهار دست و پا فرار می کنی.... امروز شیرینی صدایت و حرفهایی که تند و تند می زنی مرا از خود بیخود می کند.دخترم، با آمدنت مرا به افتخار مادر بودن نایل کردی امیدوارم برایت مادر خوبی باشم قشنگ مهربونم.

باز آمد...

کنار دریا
عاشق باشی
عاشق‌تر می‌شوی
و اگر دیوانه
دیوانه‌تر
این خاصیت دریاست
به همه چیز وسعتی از جنون می‌بخشد
شاعران
از شهرهای ساحلی
جان سالم به در نمی‌برند

رسول یونان .......از اینجا...(معلومه که چقدر دلم دریا می خواد؟)

روزانه یک: می خوام توی این ورد تایپ اینقدر دمبال صفحه جدید-کلید کاما- راست چین کردن می گردم که می فهمم چقدره من فارسی کم تایپ می کنم.

روزانه دو:این روزا می تونم با مومو جونم بی واسطه حرف بزنم- باهم بریم بیرون-توی ترافیکا پشت چراغ قرمز معطل بشیم و حرف بزنیم و بخندیم و غیبت کنیم... خدایا شکرت.

روزانه سه:برای اولین بار من و سپینود شب رو بدون نوید خونه بودیم.و چون دخترم خیلی شجاعانه با این قضیه برخورد کرد باز عاشقش شدم.

روزانه چهار:دخترکم داره روزهای اولین ماه یکسالگیش رو پشت سر می ذاره...کلمه هایی که می گه...مه=مهستا...نه=نه...آممم= آب(البته از دیروز می گه آبببب)...نی نی =نی نی ...نی=این...دَ=سلام و اَ=آفرین و الهی شکر...هرازگاهی هم کلمات دیگه ای مثل بدش یا پیشی یا میسی می گه که برای اینکه رومون زیاد نشه دیگه تکرار نمی کنه.

روزانه پنج:هوا پاییزیه ..برگ درختا تند و تند می ریزه و الانم که باد تندی اونا رو جابجا می کنه...قبلا هم پاییز تهران بودم اما امسال خونه خودمونیم!

روزانه شش:شب اولی که نوید می خواست بره گمونم دخترک فهمیده بود و مثل چسب به باباش چسبیده بود!

روزانه شش+یک: 67 روز باقی مانده!

فال فندق: باز هم اول مهر

از زمین و از زمان باید گذشت

لحظه ها را پوستین باید درید

گرم و شاد و بی قرار

رو به خورشید تب آلود افق

باید دوید.

روز بعد

نکته مدیریتی :موبایلتون رو زود چک کنین تا اگه برنامه تغییر کرد هم شما زود آماده بشین هم بقیه معطل نشن!

روزانه یک: این خونه ما یه موزیک متن قشنگ داره... که وقتی خوابه حوصلمون سر می ره وقتی هم بیداره... که عشقه.دورت بگردم پری کوچولو

روزانه دو: آرشیوم رو می خونم و به یاد روزهای گذشته می خندم و گاهی احساساتی می شم.

روزانه سه: سه چار روزیه که بارون میاد... دقیقا شر شر بارون...هوا تمیزه و خنک و پاییزی..دوست دارم.

روانه چهار: قبلا وبلاگهایی که می خوندم با موضوعاتی بودن که بخودم شبیه بودن الان هم همینطور...در مورد مادران با فرزندانی در سن دخترم......و اینا.

روزانه پنج: به نی نی ها می گه نی نی.به بچه ها می گه نی نی به آقایون هم می گه نی نی...بنازم به هوشت .

روزانه شش: دیروز سالروز ازدواجم بود ..خیلی خیلی متفاوت برگزار شد... خیلی خوش گذشت و خوش گذشت.

مطالب بالا مربوط به هفت شهریوره.همینجوری پست می شه.

روزهای روشن من

با شادمانی کودکانه ای رقم خورده اند

کاش همه دختران سرزمینم این روشنای شادمانه را

تجربه کنند. ش.خ.ا.

روزانه یک:سال گذشته مثل امروز تهران بودم .منزل خواهر گلم.با یه عالم حس های متفاوت...امروزم تهرانم .خونه خودمون و با یه عالمه حس های متفاوت دیگه...اون موقع پری کوچولو تودلم بود ولی الان توی آغوشمه و خوابه و منتظریم وقتش که برسه نی نی کوچولوی تودلی به دنیا بیاد. خدایا شکرت به خاطر اینکه منو همیشه به یاد داری ...که خانواده ام سالم و شاد هستند و ...خدایا ...شکرت...هزاران هزاران بار.

روزانه دو:با یه اینترنت دایل آپ!!!! دارم وبلاگمو بعداز 4 ماه آپ می کنم.

روزانه سه:دارم به یاری خدا به همه چیز سروسامون می دم... خوشحالم.

روزانه چهار: دیشب که احیا بود و اولین احیا دخترکم...من و دخترم می خواستیم بیدار بمونیم ولی هردو خیلی زود خوابمون برد!

روزانه پنج:خیلی نوشتنی دارم... فعلا همینا خوبه...

روزانه شش:من خوبم و همه چیز خوب و عالیه

فال فندق:گر نگهدار من آن است که من می دانم

شیشه را در بغل سنگ نگه می دارد.

نوروز 90

حافظ گشوده ام و چه زیباست فال تو

حتمن قشنگ می شود امسال حال تو

با آن زبان فاخر و ایرانی

فرخنده باد روز و شب و ماه وسال تو

نکته مدیریتی:عیدتان مبارک...حتی امروز

روزانه یک:دو روز از پایان تعطیلات رسمی نوروز 90 می گذره...نوروز 90 رو به شادی و غم گذشت.

روزانه دو: نوروز 90 از قبلش تا برسه منو با یه غم بزرگ نبودن درگیر کرد...حضور یه مادر عزیز که جاش همیشه خالیه حتی توی خریدهای عید هم به یادش بودم مثل همیشه...روح مهربونش شاد.

روزانه دو:از چند روز قبل از شروع رسمی تعطیلات مهمونای عزیزم رسیدن و انگار همین دیشب بود که خواهر بزرگه و خواهر وسطی مهمون خواهر کوچیکه شدن!

روزانه سه:مثل همیشه رفتیم بوشهر! البته همیشه بوشهر که بودم دلم می خواست تعطیلات برم سفر الان که شیرازم می رم سفر اما به بوشهر!باید آرزوم رو دقیقتر اعلام کنم

روزانه چهار:امسال اولین عید نوروز دخترکم بود و ما به جای 7 سین 8 سین سر سفره داشتیم (البته دخترکم خواب بود)

روزانه پنج:وقتی با جمعی هستم که دوستشون دارم بیشتر بهم خوش می گذره هر جوری که باشه...

روزانه شش:خدایا تورا سپاس

آسمون

از آسمون آوردن

تورو سه چار تا پری

خیلی دوست دارم من

بچه ی شهریوری....(مریم اسلامی کتاب ماه تولد)

روزانه یک:امروز آخرین روز بهمن ماهه! در حقیقت آخرین شب! من و دختر کوچولوم روزها و شبها رو باهم سپری می کنیم. پای کامپیوتر که هستم با علاقه و جدیت روی کیبورد می زنه گاهی با دست گاهی با پاهای کوچولوش! باهم بازی می کنیم قصه می خونیم و من قصه هایی از خودم براش می گم که توی اون همه این دخترکوچولو رو دوست دارند! باهم بیرون می ریم و دخترم برای کتاب قصه های رنگارنگ کتابفروشی ذوق می کنه!

روزانه دو: تمام صحبتها و فکر و ذکرم حول دخترم می گذره! حتی الان موضوع وبلاگ!الان هم توی بغلم نشسته و با صدای بلند اعتراض می کنه که بلندشم!البته همزمان 4 تا انگشتش رو به انضمام سرخرگوشش می خوره!

روزانه سه:چقدرروزها زود می گذرند.یکماه به عید مونده و سال 89 با تمام بدیها و خوبیهاش داره به اتمام می رسه.و من منتظرم پایانی عالی داشته باشه.

روزانه چهار:با هم دست می زنیم می رقصیم و سعی می کنیم شادمان بمانیم!عکس و فیلم می گیریم و برای علاقمندان ای میل می کنیم.

روزانه پنج:تهران ما می آییم!

روزانه شش:خدای بزرگ تورا هزاران هزار هزار سپاس!

روزانه هفت: اسفند داره می رسه....سفر-تولد-سالگرد-و واکسن ششماهگی دخترکم!

سه ماهگیت مبارک گلم.

روز 20 آذره.هوا کمی ابری کمی آفتابیه.شازده خانوم بیدار شده و با چشمای قشنگش اطراف رو جستجو می کنه! بالای سرش که می رسم به پهنای صورت کوچولو می خنده و بلافاصله ادعای گرسنگی می کنه... براش شعر می خونم که صبح شده خورشید اومده چشماتو واکن کوچولو.... درآغوشم می گیرمش محکم محکم انگار که دو سه ساعت خواب دلتنگم کرده. تن گرمشو فشار می دم و برای مراسم شیرخوردن آماده می شیم....

روز 20 آذره و من خوشحالم و من شاکرم به درگاه خدای مهربونی که این فرشته ناز کوچولو رو به ما هدیه داد و من توی این صبح پاییزی که دلم میخواست برم بازار وکیل و پارچه چادر نمازی بگیرم تنها نبودم و یه شازده خانمی که تمام راه خواب بود همراهم بود و من الان که برگشتم خیلی خوشحالم که تنها نبودم....خدایا هزاران هزاران هزار بار شکر!

روز 20آذره و فردا من 3ماهه که مادرم.مادر یه پری کوچولو.سه ماهه که کمتر می خوابم سه ماهه که فعالترم سه ماهه که دنیا رو یه جور دیگه می بینم سه ماهه که خودمو به هرشکلی درمیارم تا پری کوچولو رو بخندونم...سه ماهه که خوشبخت ترم...سه ماهه که عاشق ترم.

روی دور تند!

هررروز م با تو شعری است

خواندنی، شنیدنی

باتو بودنم

هدیه ایست بر هر

لحظه اش

شکری واجب

ش.خ.ا

نکته مدیریتی :لحظه ها را دریاب مخصوصا وقتی تندتر می گذرن!

روزانه یک :منتظرم بیاد دمبالمون و بریم شیراز ولی وقتی میاد سورپرایز می شم و 24 ساعت سریع می گذره و باید با مامان و بابام خدافظی کنم..ایندفعه خیلی سخته که می دونم دارم آخرین نوه رو هم ازشون دور می کنم!دوباره دلتنگشون می شم که می دونم دوباره دونفره زندگی می کنن!

روزانه دو: سفر با ماشین... اولین سفر با دختر کوچولو! از تاریکی خوشش نمیاد (مثل مامانش و خاله و مامان بزرگش)...همه شهرهای توی راه رو نشونش می دیم اگرچه گاهی خوابه! و وقتی گریه می کنه باباش می گه دلت برا بوشهر تنگ شد؟ زود می برمت دوباره پیش بابا و مامان بزرگت...

روزانه سه:عکسهای روز تولدش رو می بینم و از این سرعت گذران روزها تعجب می کنم.... کوچولوی شیرینم این روزاتو دوست دارم و دلم برای نوزاد بودنت تنگ می شه.

روزانه چهار:سفر سه هفته ای به پایان رسید و می دونم که روزهای کمتری برای پایان سفرهای دیگه مونده (مومو جونم می دونی که منظورم چیه)....

روزانه پنج:دخترم توی تختشه و داره سکسکه می کنه... شبکه دو داره موزیک پخش می کنه صدای ملایم لباسشویی میاد..چراغ لینک مودمم چشمک می زنه و چمدانها...لباسها... ساک وسایل بچه در تمام خونه پراکنده است... ما برگشتیم شیراز!

فال فندق:

من از آن روز که دربند توام

آزادم

عاشقتم

فرشته ناز کوچولو

عاشقتم وقتی میام کنارت می خوابم خسته ام و نای لبخند هم ندارم ولی یواش چشمات رو باز می کنی و اونوقت دلم می ره توی اون سیاهی و عاشقت می شم.

عاشقتم وقتی داری آواز! می خونی و میام بالا سرت و دست و پاتو تکون می دی .

عاشقتم وقتی سرتو تکون می دی و محکم می خوره به لپ منو گریه می کنی!

عاشقتم وقتی مک می زنی بی مکیدنی!

عاشقتم وقتی تند تند مشتت رو می خوری.

عاشقتم وقتی خمیازه می کشی و بعدش لباتو غنچه می کنی.

...

عاشقتم... همیشه هر روز تا ابد!

با نفس نفست زندگی می کنم و با خوابت آرام می گیرم. دوست داشتنی من!

فرشته يك كودك
كودكي كه آماده تولد بود، نزد خدا رفت و از او پرسيد: مي‌گويند فردا شما مرا به زمين مي‌فرستيد؛ اما من به اين كوچكي و بدون هيچ كمكي چگونه مي‌توانم براي زندگي به آنجا بروم؟
خداوند پاسخ داد: از ميان بسياري از فرشتگان، من يكي را براي تو در نظر گرفته‌ام. او در انتظار توست و از تو نگهداري خواهد كرد.
اما كودك هنوز مطمئن نبود كه مي‌خواهد برود يا نه.
- اينجا در بهشت، من هيچ كاري جز خنديدن و آواز خواندن ندارم و اينها براي شادي من كافي هستند.
خداوند لبخند زد: فرشته تو برايت آواز مي‌خواند و هر روز براي تو لبخند خواهد زد. تو عشق او را احساس خواهي كرد و شاد خواهي بود.
كودك ادامه داد: من چطور مي‌توانم بفهمم مردم چه مي‌گويند وقتي زبان آنها را نمي‌دانم؟
خداوند او را نوازش كرد و گفت: فرشته تو، زيباترين و شيرين‌ترين واژه‌هايي را كه ممكن است بشنوي، در گوش تو زمزمه خواهد كرد و با دقت و صبوري به تو ياد خواهد داد كه چگونه صحبت كني.
كودك با ناراحتي گفت: وقتي مي‌خواهم با شما صحبت كنم، چه كنم؟
خداوند براي اين سوال هم پاسخي داشت: فرشته‌ات دستهايت را كنار هم مي‌گذارد و به تو ياد مي‌دهد كه چگونه دعا كني.
كودك سرش را برگرداند و پرسيد: شنيده‌ام كه در زمين انسانهاي بدي هم زندگي مي‌كنند. چه كسي از من محافظت خواهد كرد؟
- فرشته‌ات از تو محافظت خواهد كرد، حتي اگر به قيمت جانش تمام شود.
كودك با نگراني ادامه داد: اما من هميشه به اين دليل كه ديگر شما را نمي‌توانم ببينم، ناراحت خواهم بود.
خداوند لبخند زد و گفت: فرشته‌ات هميشه درباره من با تو صحبت خواهد كرد و به تو راه بازگشت نزد مرا خواهد آموخت؛ گرچه من همواره در كنار تو خواهم بود.
در آن هنگام بهشت آرام بود، اما صداهايي از زمين شنيده مي‌شد. كودك مي‌دانست كه بايد به زودي سفرش را آغاز كند. او به آرمي‌يك سوال ديگر از خداوند پرسيد: خدايا! اگر بايد همين حالا بروم، لطفاً نام فرشته‌ام را به من بگوييد.
خداوند شانه او را نوازش كرد و پاسخ داد: نام فرشته‌ات اهميتي ندارد. به راحتي مي‌تواني او را مادر صدا كني.